Eerder in...
Ik sloot een pact met de duivel om m'n vader te redden.
Die duivel was een machine: een schip dat de wereld wou verwoesten.
Het had grote plannen voor mij.
Het liet me New York verwoesten en m'n dierbaren pijn doen.
Wat is er gebeurd? Heeft Irisa Tommy gedood?
Ja.
Je kent Pilar nog, Rafe z'n vrouw.
Ben je niet meer ziek?
Gezonder dan ooit.
Alak.
Als je je verzet, breng je je baby in gevaar.
Alak en Christie zijn ontvoerd.
- Ik heb zoveel mensen gedood. - Je kunt er nog velen redden.
Om de planeet te redden, moesten we in het hart der duisternis gaan...
naar het schip dat diep onder Defiance begraven lag.
- Het is hem gelukt. - We hebben de wereld gered.
Goed zo, kom maar.
Ik hou van je, meisje.
- Is er nieuws over Nolan? - Hij is verdwenen.
Het oude St Louis is weg.
Als Nolan daar was, vrees ik dat we hem ook kwijt zijn.
zeven maanden later
De Tsuroz schakelt zichzelf uit.
Om stroom te sparen.
Vader, ik ben bang.
Laat je angst je vastberadenheid sterken.
Onze missie mag niet mislukken.
- Het gulaniet is die kant op. - Misschien wordt het bewaakt.
Dat is dan jammer voor de bewakers.
Mevrouw de burgemeester, de stasisnetten zijn uitgevallen.
Dat is in mijn opdracht. Onze gulanietreserves raken op.
Verwarming en medische diensten gaan nu voor.
- Ze vragen naar u in de NeedWant. - Natuurlijk.
Zonder de stasisnetten kan de stad ten prooi vallen...
- aan rovers en ander tuig. - Denk je dat ik dat niet weet?
- De mensen zijn bang. - Tja, ik ben ook bang.
Maar zeg dat tegen niemand.
McCawley-mijnen
Ik hoop dat dit een noodgeval is. Ik heb het druk.
- Dokter Yewll heeft al 30 ruggen winst. - Yewll? Die gokt toch niet?
Ik snap het ook niet, maar ze maakt ons nog blut.
Dokter Yewll. Jij gokt normaal niet in mijn zaak.
Ik leef me uit. Ik neem het er eens lekker van.
- Je maakt flinke winst, zie ik. - Ja. Wil je een fooi?
Alsjeblieft, meid. Wegwezen nu.
- Kalm blijven. - Geen beweging.
- Geef ons je geld, fiches en juwelen. - Geen beweging.
Doe wat we zeggen en je blijft ongedeerd.
- Vergeet dat maar. - Zakken leeg.
Omdraaien.
Vooruit.
- Ik dacht het niet, hoor. - Open de kluis.
- Vriend, ik run deze zaak niet meer. - Maar je bent wel de eigenares.
Ik ken de combinatie niet.
De volgende kogel gaat door iemands hoofd.
Oké.
Laat me raden. Ben je een werkloze mijnwerker?
- Hap, ben jij het? - Geef me de poen nu.
Het zijn wanhopige tijden, hè?
De mijnen zijn ingestort, de boerderijen ingesneeuwd.
Geen banen in de bouw. Maar dit is de oplossing niet.
Hou je bek en geef me de poen.
Kijk uit.
- Alles oké met jou? - Het is me het dagje wel.
Dit is een Votan-ark. Wat doet die onder de grond?
Hij moet hier gecrasht zijn.
Deze leefpeulen verliezen stroom.
Dochter.
- Nog niet. - Niemand zal hem missen.
Concentreer je op je taak.
We zijn hier niet gekomen om te eten.
Je hebt te veel regels. Zijn wapen bevalt me wel.
Waar is mijn dochter?
Spreek je Irathient?
Irisa.
Meid.
Gaat het met je?
- Gaat het? - Je stinkt uit je bek.
Alles goed dus.
Oké.
Kom op.
Hoe zijn we hier beland?
Waar zijn we?
Godzijdank.
Oklahoma City 800 kilometer van Defiance
- Heb je iemand gezien? - Nee.
- Geen patrouilles. - Mooi zo.
Kom dan snel.
We hebben ze gevonden.
Kleed je warm aan, schat. Het is een eind lopen.
Dit huis was ooit van Pilar d'r ouders.
M'n vrouw is gek dat ze zich in vijandig gebied schuilhoudt.
Ons kleinkind.
- Heb je Alak en Christie al gezien? - Nee. Ze zitten vast binnen.
Als je vrouw ze wat aangedaan heeft, zal ze een wrede dood sterven.
En als ze hun niks gedaan heeft?
Ook.
Ik snap wat je bedoelt. Hoe komen we beneden?
Deze helling is te steil. We moeten een omweg nemen.
Kom op, terug naar onze kar.
Niks beter dan koude lucht om kroep te vermijden.
- Moet hij verschoond worden? - Ja, maar oma neemt Lukey wel.
Een doodseskader van het Votanis Collectief heeft onze auto.
Verdomme.
Ze mogen de kinderen niet vinden.
Goed dan.
Zorg dat ze het geloven.
Rustig aan.
Blijf waar je bent. Laat je wapens vallen.
Niet schieten.
Als de hemel op de aarde valt, zal er vrede heersen.
- Wij zijn het Collectief trouw. - Het Collectief trouw?
Dat zal ik wel bepalen.
- Ik ben generaal Rahm Tak. - Het Beest.
Je hebt al van me gehoord. Helaas kan ik niet hetzelfde zeggen.
Ik ben Datak Tarr van de Shanje-liro.
Die naam ken ik. Je komt uit Defiance. Een crimineel kopstuk, hè?
Ik verdien wat aan de mensen.
Klein, ja...
Je donaties aan onze zaak zijn behoorlijk karig.
En je bent maar een aangetrouwde Shanje.
Mevrouw...
ik koester me in uw oogverblindende schoonheid.
U beschaamt me met uw eer, Favi Tak.
- Wie is de bleekhuid? - Wie noem jij hier een bleekhuid?
Zeg je naam. Vertel de generaal hoe je heet.
McCawley. Mijn naam is Rafe McCawley.
Dood hem alstublieft niet. Hij is ons goudmijntje.
Er staat in Defiance een prijs op z'n hoofd.
U hebt geluk.
Mijn karavaan trekt naar uw thuisstad. We slaan hier ons kamp op.
We kunnen samen doorreizen.
Ik aanvaard geen nee. Ik smacht naar beschaafd gezelschap.
Generaal Tak, mag ik vragen wat u in Defiance gaat doen?
Dat mag u zeker. Ik ga alle mensen doden en die gore stad afbranden.
Je winst.
- Het is er allemaal, hoor. - Ik tel per twee, dat gaat snel.
Het geld dient om door de Badlands te komen.
Wat zeg je nu?
Waarom heb je je koffers gepakt?
Ik vertrek morgen met de landbus. Ik trek naar het westen.
- Deze stad heeft je nodig. - Deze stad mag onder de zoden.
Defiance heeft al hardere winters gekend.
Je moet realistisch zijn.
De mijnen zijn zeven maanden geleden ingestort.
Deze stad heeft geen toekomst zonder gulaniet.
Trouwens, ik heb gehoord dat de stasisnetten uitgeschakeld zijn.
- Is dat waar? - Het is tijdelijk.
Dus we zitten maar tijdelijk in de penarie. Mooi.
Dan is m'n geweten gesust.
We zijn soldaten, artsen en ingenieurs kwijt. Iedereen die waardevol is.
En wie blijft er achter? De mensen die de Badlands niet overleven.
En ze rekenen op ons om de boel hier te redden.
Toe, je bent de enige dokter in de stad.
Als jij vertrekt, sterven er mensen. Dat wil je toch niet op je geweten?
Het feit dat je m'n betere engelen aanspreekt, is schattig menselijk.
Blijf je dan?
Hoepel maar op, magere lat. Ik moet aan de slag.
Het laatste wat ik me herinner...
11 kilometer van Defiance
is dat het dak instortte. Ik had jou in m'n armen.
En ik trok je in zo'n leefpeul.
De peul sloot zich en ik moet in slaap zijn gevallen.
Toen ik wakker werd, werden we er door een of andere alien uitgetrokken.
Een man en een jongere vrouw. Paarse huid, heel sterk. Zeg dat je wat?
Hebben ze je gesneden?
Wellicht. Jij hebt ook zo'n wond.
Defiance is die kant op. We moeten maar gauw vertrekken.
Ik kan niet terugkeren. Ze zouden me lynchen.
Het is de enige stad.
Ze weten dat ik een massamoordenaar ben. Ik heb New York verwoest.
Nolan, ik heb Tommy gedood.
Oké, nu moet je 's goed luisteren, want ik zeg het maar één keer.
Het arkbrein doodde, niet jij. Jij bent ook een slachtoffer.
Je hebt je ertegen verzet en het overwonnen. En je hebt iedereen gered.
Ik ben enorm trots op je.
- Toch gaan ze me lynchen. - Dat zijn details.
Wat is dat?
Een wormgatpijl. Een boodschap van het Votanis Collectief.
Normaal zitten ze niet zo noordelijk. Met wie zouden ze communiceren?
Wat is de boodschap?
Goed nieuws.
De stasisnetten zijn uitgeschakeld.
Datak, Stahma, spannend nieuws van m'n spionnen bij Defiance.
Door het gulaniettekort heeft de stad de stasisnetten moeten uitschakelen.
- Dat mag gevierd worden, toch? - U zult ze onder de voet lopen.
- En dat vinden jullie fijn? - Natuurlijk, Favi Tak.
Generaal Rahm Tak.
Ik mag dit werk niet zo persoonlijk nemen...
maar ik moet toegeven dat ik van deze campagne ga genieten.
Bij de gedachte aan Defiance keert m'n maag al om.
Hoe houden jullie het daar uit?
Ik denk dat ik een kabel om die boog ga spannen en dat hele ding sloop.
Misschien komt er een standbeeld van mij.
Dat is een mooie droom.
Was dat sarcasme?
Ik verzeker je, Favi Tarr, mijn ambities zijn realistisch.
Ik klamp me niet aan waanbeelden vast.
Hij stuurde het signaal.
De kerel met het wormgatpistool.
Ik heb 'm al in Defiance gezien. Het lijken me geen soldaten.
- Waarom communiceren ze met het V.C.? - Het zijn spionnen.
Ga rechtsom.
Die daar is voor jou. Ik neem het mannetje bij de truck.
Geen beweging.
Geen beweging, zeg ik.
Jij komt uit Defiance. Dat boek ging over jou.
Welk boek?
Ik heb het gelezen. Je vader is een mens.
- Wapen neer. - Het Irathient meisje.
Nog één stap en ik schiet.
Nee. Niet schieten.
Niet schieten.
We zijn vrienden.
Ik spreek Engels, hoor.
Kijk.
Je beeft.
Ik zal je eens laten kennismaken met een echte Votan.
Irisa.
Kom op.
- Wat is er gebeurd? - M'n wapen haperde.
Laat mij maar. Ik heb drie kinderen grootgebracht.
Eentje moet je wel aan de ketting leggen zodat ze niet van je wegloopt.
Daar heb je zeker lang op zitten broeden, hè?
Ga de vallen checken, grapjas.
- Het wordt koud buiten. - Ik ga wel.
Ik wil m'n benen even strekken.
Waar zou ik heen vluchten? We zitten in de wildernis.
- Ik weet dat je me wilt vermoorden. - Ma...
- Pardon? - En ik geef je geen ongelijk.
- Ik weet dat jullie boos zijn. - Maar het kan je niks schelen.
Zeg dat niet. Het kan me wel wat schelen.
En toch zitten we hier zo.
Je ouders zijn vreselijke mensen. Ze hebben me bedreigd.
Ze zouden me vermoorden als ik in Defiance bleef.
Ik wou m'n familie niet weer in de steek laten en dus moest jij meekomen.
Dat moet jij toch begrijpen. Als vader.
- Natuurlijk. - Stil maar.
Goed, dan gaan we samen.
Maak hem los.
Alsjeblieft, Christie. Hier is je kindje.
- De Republiek is blijkbaar vertrokken. - Goed zo.
Niet echt. Alleen de Republiek kon de V.C. uit Noord-Amerika houden.
Kom op.
De vorige keer wou Amanda me neerknallen.
Ze overwoog het, ja.
Maar ze haalde de trekker niet over.
Ja, blijf maar in de auto zitten.
Ga je aan mij kogels verspillen?
Waar is Pottinger?
Weg.
- Ik ben weer de baas. - Hoe heb je dat geflikt?
De stad loopt op z'n laatste benen. Ik red het nog amper.
- Waar heb jij gezeten? - Gevangen onder de grond.
Hoelang zijn we weg geweest?
Zeven maanden.
Is Irisa...
Beneden? Ja.
Excuseer.
Ik wist dat jij het was.
Irisa, kun je dit signeren?
Voor m'n vriendje.
Hoe voelt dat, de wereld redden? Vast geweldig, hè?
Wat is er met je hoofd gebeurd?
De stasisnetten werken niet. Hoe zit dat?
- Te weinig gulaniet. - Je moet ze meteen weer aanzetten.
- Je snapt het niet. - Nee.
Jij snapt het niet.
Het Votanis Collectief.
Ze komen eraan.
Dit boek is rommel.
Dit signeer ik niet.
- Wegwezen, Poole. - Weet je niet wie dit is?
- Ga naar huis. - Ik heb nog dienst.
Ga naar huis.
Ik ben nu de ordehandhaver.
Zijn dit alle wapens die we nog hebben?
Er is geplunderd toen de Republiek vertrok.
Goed, dan moet het hier maar mee. Het grootste probleem is stroom.
Zonder stasisnetten hebben we bij voorbaat verloren. Kom op.
- Waar gaan we heen? - Naar de mijnen.
- Dat heeft geen zin. - Waarom niet?
De mijnen zijn ingestort en onze boren komen de nieuwe bodem niet door.
- We kunnen niet bij het gulaniet. - Toch zijn Irisa en ik er uitgekomen.
Er moet dus ergens een tunnel of zo zijn.
Weet je niet hoe je er bent uitgekomen?
Nee, maar de paarshuiden wel. Dat leg ik je nog uit.
Berlin.
- Wat doe je? - Zij heeft Tommy vermoord.
Dat was een machine.
Als je nog één vinger naar haar uitsteekt, begraaf ik je.
- Was die apparatuur er altijd al? - Nee, die is nieuw.
Je zei toch dat er niemand in de mijnen was?
Inderdaad.
Iemand is hier aan de gang gegaan.
Dit is Votan-techniek. Indogene.
De krakers komen uit jouw streek, meid.
Ik kom uit Denver.
O, schatje.
Kom maar bij papa.
De paarshuiden hadden mijn wapen. Ze zijn hier.
Ze hebben terravormers.
Wat was dat?
Kan me niet schelen.
Sterke pols. Ze is gewoon verdoofd.
Kom mee.
Volg me. Jij geeft rechts dekking.
Rahm Tak.
- Is er iets? - Niet praten.
Meekomen. Snel.
We hebben mensen gevonden. Hier kun je wat van leren.
Iemand is hier druk in de weer.
Wat willen ze met zoveel gulaniet?
Ik wil zo'n drone te pakken krijgen.
Dan komen we misschien te weten met wie of wat we hier te maken hebben.
Ik herinner me jou.
Vertel maar 's wat je in onze mijnen doet.
Zin om te spelen, hè?
Leg je wapen neer.
Leg het neer.
- Alles oké met jullie? - Ja.
- Moest je haar in de buik schieten? - Ik mikte op de benen.
Ik ben nog een beetje groggy. Zal ze het overleven?
Ze moet snel naar een dokter. Neem de kar.
Een patrouille van de V.C. Ik ga met ze praten.
- Maak me eerst los. - Dat wil mam niet.
Luke is half Casti, half mens. Weet je wat ze met halfbloeden doen?
Zoek een goeie schuilplaats.
Gegroet.
Als de hemel op de aarde valt, zal er vrede heersen.
Ja, saaie boel.
- Weet je wie ik ben? - Rahm Tak.
Het Beest.
Ik sta aan jullie kant.
Ik heb als spion voor jullie gewerkt en ambassadeur Tennety vermoord.
- Hoe heet je ook weer? - Quentin.
McCawley.
McCawley...
Nog nooit van je gehoord.
Oeps. Was dat je zoon?
McCawley...
Hij had geen reden om hem te doden.
Het was pure boosheid.
M'n deelneming, Rafe.
We zullen dit grote verlies als familie dragen, en samen wraak nemen.
- Bedankt, dat waardeer ik. - Er komt iemand aan.
De generaal vraagt naar u beiden.
Stahma,
je zei dat je papa McCawley hier ergens gevangen had, hè?
- Ja. - Maar je merkte niet...
- dat z'n zoon hier ook rondliep? - Wij zijn ook verrast.
- Sluwe mensen. - Ik geloof dat jij sluw bent, Stahma.
Kijk 's hier, ik heb een muis gevonden.
Dit is een privéwoning. Je mag hier niet komen.
Nou en?
De baby. Die soldaten moeten hier weg.
Papa.
Jullie zijn duivels.
Moge Rayetso jullie ziel tot eenzaamheid en vuur veroordelen.
Ze is in shock.
Nee, ik weet heel goed wat ik zeg.
Moge je liro naar een onreine dood stinken in de drie hellen.
- Vergeef het haar, alstublieft. - Stahma.
Heb jij deze mens de vloeken van ons volk geleerd?
Dit is het wapen van je man.
Dood deze mens ermee.
Doe het voor mij.
Ik bespeur enige aarzeling.
Zou je deze mens doden in ruil voor het leven van je man?
Maak je keuze.
Stahma, maak je keuze.
Ik ben niet bang.
Dank u, generaal.
Nu zie ik het weer helder.
Natuurlijk is de enige goeie mens een dode mens.
Favi Tak.
Kunnen we hier nu weg?
Die dode mensen stinken enorm.
Zeker.
Uitrukken.
Toe, haal haar terug.
Luke?
Hij heeft honger.
Lieverd. Godzijdank.
Weet je nog hoe onze kinderen zo huilden als ze...
Rafe.
Rafe McCawley, word verdomme wakker.
Alak, m'n jongen. Vergeet wat hier gebeurd is.
Vergeet deze dag.
En hou van deze baby zoals je van Christie hield.
- Ik had beter moeten zijn. - Ik ook.
Wat doe je nu?
We moeten niks verspillen.
- Waarom die geheimzinnigheid? - Niemand mag haar zien.
Wie mag de patiënt dan wel zijn?
Tovenares, onheilige nemer.
- Kun je haar helpen? - Ik raak haar niet aan.
Dan begraven we jou met haar.
- Goed dan. Sla haar in de boeien. - Ze is halfdood.
Of nog half in leven. Doe haar boeien om.
Kom op.
- Dus je weet wat ze is. - Ze is een roofdier.
- Ze doodt en verscheurt. - Ze beweegt als een jager.
- En ze eet als een kannibaal. - Wat voor Votan is ze?
Er was een oud Votan-ras, ouder dan de rest.
Ze waren heel lang de baas.
Gefeliciteerd. Je hebt een rasechte Omec gevonden.
Een Omec? Ik dacht dat die uitgestorven waren.
Dat dachten we. We bouwden arken om aan de exploderende zon te ontkomen.
Onze ark werkte, die van hen niet.
Ik ga je hersenen opvreten tot er alleen pulp overblijft, verrader.
- We willen je geen kwaad doen. - Maak me los.
Een Omec laat zich niet ketenen.
Ze doden en verscheuren. Zet maar op een T-shirt, dan onthou je het.
Volgens Nolan is er nog een. Een man.
Dood ze allebei. Je beseft niet met wie je je inlaat.
Dat houdt je wel warm.
Spreek je Casti?
Sorry dat we je zo hard aanpakten, maar...
Je hebt een goeie rechtse.
Kaboem.
Warm.
Goed zo.
Lekker warm.
Dat staat je goed.
Mijn naam is Kindzi.
Nolan.
Irisa.
Doc zei dat jullie kannibalen zijn. In de mijn, toen je me likte...
Toen wou je me toch niet opeten, hè?
Jij begrijpt me, hè?
Wat brengt u vandaag naar mijn kraampje?
Favi Ksaruko, goedendag.
Monguno, hoe schiet je op met de mandoline?
- Prima. - Hij oefent niet genoeg.
Hoe kan ik u helpen, burgemeester?
Een bevriende Votan vertelde me onlangs een verhaal over de Omec.
Duivels, zo zouden mensen ze noemen.
Het zijn tovenaars. Ze nemen onschuldigen.
- Duistere goden. - Zou je ze kannibalen noemen?
Dat is slordig taalgebruik. Kannibalen eten hun eigen soort.
Maar de Omec... Die aten ons liever.
'Aan de vooravond van de laatste rotatie...
werden de uitverkorenen onder water geplaatst...
want de duivels zouden weldra uit de sterren opduiken voor...'
De gevreesde oogst.
Om de 76 jaar kwam de planeet van de Omec, deze hier...
dicht in de buurt van de andere Votan-planeten.
De Omec kwamen in grote ruimteschepen...
en namen duizenden van onze voorvaderen mee.
Zij die geoogst werden, werden als slaven gehouden tot hun Omec-meesters
zich begonnen te vervelen.
- Of honger kregen? - Precies.
- Die verhalen zijn onzin. - Onzin...
Negeer de geschiedenis op eigen risico.
Ik geloof niet in de Omec.
Omdat jij een dwaze jongen bent, die werk te doen heeft. Vooruit.
Let maar niet op mijn zoon.
De Omec bestonden echt, hoor. En ze waren heel gevaarlijk.
Ik kom voor mijn dochter.
Allemaal goed, maar Defiance zal zich niet zo snel gewonnen geven.
Hoe wilt u met zo'n kleine macht de stad veroveren?
- We hebben een wapen. - Wat voor wapen?
Ze zei dat het ons geheimpje is. En ik ga het niet verklappen.
- Uit een nummer van Johnny Cash. - Aha, The Man in Black.
Voor een zuidelijk lid van het V.C. kent u veel van de menselijke cultuur.
Ik heb in New York gestudeerd. Ik heb bij hen gewoond en gegeten.
Ik weet alles wat je over de mensen moet weten.
Als je tussen varkens leeft, raak je aan vuil gewend.
- Prijs Rayetso. - Maar begrijp me niet verkeerd.
Ik snak naar dat vuil.
Neem nu luitenant Bebe.
Een Indogene die in mensenhuid een winkelcentrum infiltreerde...
en honderden mensen doodde. Zijn huid is heroïsch.
Ik noem die poëzie.
We zullen hun taal, hun land en hun kleren opeisen.
Tot en met de huid op hun gezicht.
Alles in deze wereld ligt voor het grijpen.
Voorbestemming.
- Ken je die term? - Dat is een menselijk concept.
Wat ben je goed op de hoogte.
Jullie allebei.
- U bewijst ons eer, generaal. - De mannen spreken.
Ik beschaam mezelf.
Ik probeer nu uit te dokteren...
hoe ik jullie het best kan gebruiken voor de Votan-zaak.
We doen alles om het Collectief te dienen.
Goed zo, Datak. Jij wordt een saboteur voor het Votanis Collectief.
Jij gaat me helpen dat verachtelijke stadje op de knieën te krijgen.
Staat u me toe, generaal.
Als ik er niet ben om hem te kalmeren...
valt mijn man al snel ten prooi aan onbeheersbare woedebuien.
Je wilt dat ik jou meestuur.
Het kan helpen om het beoogde doel te bereiken.
Het zit zo, Stahma.
Jij en je echtgenoot zijn verraderlijke slangen.
Als ik jullie beiden laat gaan, krijg ik nooit wat ik wil.
Dus lijkt het me beter als we een paar simpele vuistregels vastleggen.
Jij, Datak, gaat naar Defiance.
Je zult de opdrachten uitvoeren die ik je geef.
Als je een opdracht weigert, of faalt, of me hoe dan ook ontevreden stemt...
hak ik een stukje van je vrouw d'r prachtige lijf af.
En na verloop van tijd...
kan ze dan een lelijk kreng worden.
Dus... Doe wat ik je zeg.
Weet je wel waar we heen gaan?
Zolang we het Collectief maar ver achter ons houden.
Ik weet het, liefje.
Je vreselijke Casti-grootouders hebben alles verpest.
Ik zal je beschermen.
Wat ga je doen?
Ik ga eten halen voor m'n kleinzoon.
Ze komt wel terug. Het komt allemaal goed.
Help haar naar binnen.
Ik heb deze in onze mijnen gevonden, naast bloed van m'n dochter.
Maakt u zich maar geen zorgen. Het gaat goed met haar.
- Waar is ze? - Beantwoord eerst maar enkele vragen.
Breng me naar haar.
Ik waardeer uw geduld, maar ik weet niet hoe ik u moet aanspreken.
Eksu Tsuroz T'Evgin.
Eksu is mijn familie, Tsuroz is mijn schip.
Je mag mij T'Evgin noemen.
Heb je een schip?
- Dat zei ik toch net. - Functioneert het nog?
Je stelt wel veel vragen aan iemand die onlangs nog je leven heeft gered.
Ik wist niet dat je m'n leven had gered.
Ik werd wel met een wond wakker.
Daar was de peul met je hersenen verbonden.
De peul verloor stroom.
Jullie zouden weldra gestorven zijn... als ik niks had gedaan.
Ik sneed de interface door om je uit de peul te bevrijden.
En toen liet je ons voor dood achter in de sneeuw.
Je viel ons aan. Ik wou je doden.
Maar mijn dochter wou dat ik je genade schonk.
En nu wil ik dat je me naar haar brengt.
Wij hebben nog een aantal vragen.
Wat wil je met zoveel gulaniet? Zit je schip zonder stroom?
Toen we de aarde naderden, was onze brandstof bijna op...
en ons schip was gehavend.
Wat gebeurt er als je schip weer in orde is?
Misschien zijn er nog overlevenden. Die gaan we zoeken in de ruimte.
- Met z'n tweetjes? - Ja.
Oké, het zit zo. Onze stad heeft dringend gulaniet nodig.
Ik stel voor dat we het gulaniet fiftyfifty delen.
Onze mijnen, jullie apparatuur. Iedereen wint erbij.
Dit is mijn eis: breng me mijn dochter...
of ik zal baden in het bloed van elke Votan en mens...
tot mijn woede bekoeld is. Waar is ze?
Ben je klaar?
Ik heb je dochter neergeschoten. Maar zij had me eerst aangevallen.
We brachten haar hierheen voor medische hulp. Het gaat goed met 'r.
Je krijgt haar terug als wij een akkoord over het gulaniet bereiken.
Ze is dus een gijzelaar.
Dat is een lelijk woord.
Jij zou aan de ketting moeten liggen. Jij bent het echte gevaar.
- Mogen we 't zien? - Er valt niks te zien.
De burgemeester kwam vragen wat een Omec is...
- en toen stond er een in de NeedWant. - Zei je Omec?
- Dat woord mag je toch niet zeggen? - Hier is niks.
- Waarom bewaakt zij dan de deur? - Ga weg.
- Nu meteen. - Maak haar niet boos.
Of ze laat een ark op je vallen.
Jij bent het.
Van dat boek. De godin van de Badlands.
- Dat boek is rommel. - Verdomme, zij is het.
Waarom heb je die Omec niet ook gedood?
- Jij bent een moordenares. - Het is nu wel genoeg.
Tot ziens.
Je bent wel een moordenares.
Wat een kreng.
Hé, ze heeft gelogen. Er zit hier echt een Omec, kijk maar.
- Geef me een zetje. - Oké.
- Wat zie je? - Het is te donker.
Kom hier, kleine Omec.
Por het aan.
Ze ligt toch nog aan de ketting? Wat heb je gezien?
Kom hier, schatje.
Wat is er?
Ga daar weg.
Wegwezen.
Vooruit.
Omec.
Dood de Omec.
Is het ongepast te zeggen dat ik je gewaarschuwd heb?
Ik weet dat niet.
Ik ben door wolven grootgebracht.
- Je bent niet grappig. - 50 miljoen fans vergissen zich niet.
- Dood de Omec. - Breng hem weg.
- Kom op. Of wil je relletjes? - Je Indogene beledigde me.
Omec-tovenaar, je valt de zwaksten aan, duivel die je bent.
Dood de Omec.
De baby heeft tenminste gegeten.
Ik heb geen trek meer.
Dat jongetje heeft een sterke papa nodig.
Familie is het belangrijkste wat er is, Alak.
- Je klinkt als m'n ouders. - Die mijn dochter vermoordden?
Jouw vrouw? En zijn moeder? Nee.
Ik klink echt niet als zij.
- Je hebt deze mensen vermoord. - Is dat dan anders?
Ik dood vreemdelingen om m'n familie te redden.
Jouw ouders doden familie om zichzelf te redden.
Wist je dat ik m'n drie kinderen probeerde te vergiftigen?
Christie was nog een baby.
- Dat is weleens ter sprake gekomen, ja. - Ik was ziek.
Het Votan-klooster waar Rafe me heen stuurde, heeft me gehard.
Maar het heeft me ook geleerd verder te kijken dan m'n eigen noden.
Ik moest lijden opdat mijn kinderen veilig zouden zijn.
Veilig voor jou.
- Toch? - Ja.
De heilige mannen boden me verlossing.
Wat de Castithans eronder verstaan.
Ik accepteerde het. Ik liet toe dat ze me misbruikten.
En toen vond die lieve Quentin me.
Hij vergaf me.
Hij redde m'n leven.
Want ik besefte dat mijn gezin... dat mijn kinderen een moeder nodig hadden.
Daar richtte ik me op.
Niks zou me daarvan afbrengen, en zeker jouw ouders niet.
Ik ben jouw moeder niet, Alak.
Ik ben Christie d'r moeder.
Op mij kun je rekenen.
- Kon ik dat maar geloven. - Ik laat je nooit in de steek.
Het bloedspoor komt van achter ons.
Ze is die kant opgegaan.
Haar wonden moeten weer opengegaan zijn.
Het zint me niet dat hier zoveel bloed is.
Hoe denk je dat ik me voel?
Laten we haar dan zoeken.
Heb je een dokter nodig?
- Ze heeft een dokter nodig. - Niet waar.
Deze Omec heeft m'n zoon gedood. Blijf uit haar buurt. Alsjeblieft.
Duivel. Dit is onze nieuwe wereld.
Hier wordt niet geoogst.
Stop.
Duivel.
Op de grond. Allemaal. Ik wil jullie handen zien.
Leg dat neer. Blijf liggen.
T'Evgin, nee. Niet doen.
Vergeet die boekhandelaar nu. Zorg voor je dochter.
Kijk naar haar.
- Wat is dat? - Noem het een briefopener.
Ik laat je niet alleen met die psychopaat.
De McCawleys waren dan wel mensen, maar het waren onze mensen.
Rafe werd afgeknald als een hond.
Hij verdiende beter. En Christie?
Maak ook een wapen voor mij.
Het is beter als we samen sterven, toch?
Ik maak er werk van.
Pilar?
Alsjeblieft, ze heeft m'n zoon ontvoerd.
Ze heeft m'n zoon meegenomen. Ze nam hem zomaar mee.
Alsjeblieft...
De Indogene, nu.
Er is een noodgeval.
Hé, lieverd. Kijk me aan.
Goed zo, kijk maar naar mij. Blijf bij me, we halen je erdoor.
- Blijf van m'n spullen af. - Rustig.
- Haal dit monster hier weg. - Ik vraag het geen twee keer.
Goed. Ze bloedt hevig. Je moet helpen.
Je begrijpt me verkeerd. Ik heb haar expertise niet nodig.
Ik heb protoform nodig.
Rustig, jongens.
- Wat is protoform? - Indogene huid.
Indogenen zijn een kunstmatig ras van groot nut.
Voor hem ben ik maar plamuur.
- Achteruit. - Rustig even.
Om m'n dochter te redden, heb ik een stuk epidermis nodig...
15 centimeter lang, 7 centimeter breed.
De Indogene zal volledig herstellen. Ga nu uit de weg.
Als mijn dochter sterft, sterft je stad samen met haar.
Geen gulaniet, niks.
- Nolan, hou haar in bedwang. - Wat?
- Meid. - Ik heb haar.
Oké, kom op.
- Hier is een verdovingsmiddel. - Echt niet.
Sorry, maar het is nodig.
- Is 20cc genoeg? - Val dood.
Dit gaat sneller als je niet tegenstribbelt.
Hoe gaat het met haar?
Ze is boos. En verdoofd.
Protoform is eindeloos veelzijdig.
Het heeft veel nuttige toepassingen voor de fysiologie van de Omec.
Het was stom van je die Castithan jongen te doden.
Ik werd geprovoceerd.
We zijn kwetsbaar.
Zolang ons schip niet gerepareerd is, hebben we deze stad nodig.
Ik ben niet bang van hen.
Dat is fout. Zij zijn met honderden, wij zijn maar met z'n tweeën.
Als wij sterven, sterft ons hele ras uit.
Als ons schip klaar is en onze familie ontwaakt, veroveren we dit volk.
Ik zweer je dat we, als die dag komt, alle rekeningen zullen vereffenen.
De auto staat voor.
Je hebt m'n dochter gered. Dit zal ik onthouden.
Zo zijn we hier.
En ik aanvaard je voorstel om het gulaniet te delen.
Laten we de details morgen bespreken.
Dank je, T'Evgin.
Terug naar binnen.
Rayetso, zegen m'n hand en geef me een klare blik.
- Eind van de straat. - Ga achterom.
Favi Ksaruko.
Ik weet dat je boos bent.
Mijn zoon is dood. Jij en je vader en de burgemeester...
hebben je best gedaan om de duivel te redden die hem doodde.
Er is pas gerechtigheid als zij dood is.
Ik leef met je mee.
Maar Monguno had haar geprovoceerd.
Ze was bang en haalde uit.
Als jij haar doodt, maak je het alleen nog erger.
Yengi Ksaruko.
Je brengt de hele stad in gevaar.
Leg je wapen neer waar ik het zie, of ik schiet.
Leg je wapen neer, Favi Ksaruko.
Je bent geen moordenaar.
Je weet niet hoe het is. Wat moorden met je doet.
Dat wil je niet weten.
- Je hoefde 'm niet te doden. - Hij schoot op ons.
- Hij wou zich overgeven. - Weet je dat zeker?
En als hij het niet deed? Dan had hij een kogel door je kop gejaagd.
Niemand dwong die man op onschuldige mensen te schieten.
Onschuldig?
Juist, ja.
Succes.
Bravo.
Heel goed, Stahma.
Je had gelijk. Jullie zijn samen veel sterker dan apart.
Je krijgt je wens. Je gaat samen met Datak naar Defiance.
Jullie zullen samen voor me spioneren.
Je vraagt je vast af waar het addertje zit.
Wel... Bebe.
Alak.
Stahma, kom even zitten.
We gaan je dekmantel regelen.
de wereld gaat teniet
een rustig lied
laten we zingen over mooie paarden
we leven in vrijheid
en leven ons uit
samen, jij en ik
Drie, twee, één.
Vertaling: BTI Studios